ห้าสิบกว่าปี ที่เราเกิดมาอยู่บนเทหวัตถุฟากฟ้า ซึ่งเคลื่อนที่ไปในจักรวาลอันเวิ้งว้าง..เราไม่เคยตั้งคำถามกับตัวเองว่า เราเกิดมาและคงอยู่ไปเพื่ออะไร?..เรากำลังรอคอยสิ่งใด..อยู่หรือ?..
ไม่มีความรู้สึกอะไร? ที่จะพิสดารไปกว่า ความผูกพันของคนผู้หนึ่ง ที่มีต่ออาณาเขตที่ตนใช้อยู่ร่วมกับผู้คนที่เหมือนจะรู้จักคุ้นเคย..
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ช่องว่างของกาลเวลา แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ช่องว่างของกาลเวลา แสดงบทความทั้งหมด
วันศุกร์ที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)
